Halda

Old Norse Dictionary - halda

Meaning of Old Norse word "halda" in English.

As defined by the Cleasby & Vigfusson Old Norse to English dictionary:

halda Old Norse word can mean:

halda
pret. hélt (= Goth. haihald), 2nd pérS. hélt, mod. hélzt, pl. héldum; pres. held, pl. höldum; pret. subj. héldi; part. haldinn; imperat. hald and haltú: [Ulf. haldan = βόσκειν, ποιμαίνειν, whereas he renders to keep, hold by other words; Hel. haldan = alere, fovere, colere, which thus seems to be the primitive sense of the word, and to be akin to Lat. cŏlo; again, A. S. healdan, Engl. hold, O. H. G. haltan, Germ. halten, Swed. hålla, halda, Dan. holde, are all of them used in a more general sense]:—to hold.
halda
A. WITH dat. to hold to:
halda
I. to hold fast by; with the notion of restraint or force, tók Gizurr förunaut Ögmundar ok hélt honum, Sturl. i. 150; Gunnarr var kyrr svá at honum hélt einn maðr, Nj. 92; ef maðr heldr manni …, varðar fjörbaugs-garð, Grág. ii. 110; H. E.m undir drep, 17; h. skipum (to grapple the ships) með stafnljám, FmS. ii. 315: to keep back, Hrafn fékk eigi haldit henni heima þar, Ísl. ii. 249; ok halda þeim veðr í enni sömu höfn, Grág. i. 92; h. (sér) í e-t, to hold oneself fast by, grasp, þú skalt h. í hurðar-hringinn, Dropl. 29; heldr sér í faxit, Sd. 177.
halda
β. so in the phrases, halda barni (manni) undir skírn, vatn, primsignan, biskups hönd, eccl. to hold a bairn (man) at baptism, prima signatio, confirmation, Grág. i. 29; h. vatni (tárum), to hold one’s tears, 623. 56, FmS. viii. 232, vi. (in a verse); halda munni, to hold one’s tongue, be silent, vii. 227; halda tungu sinni, Þórð.
halda
2. to withhold; þá megu þeir h. tíundum hans í móti, K. þ. K. 62; h. vætti, Grág. i. 42; h. gögnum, 56; ef goði heldr tylftar-kvið, er hann heldr kviðnum, 58; halda matinum fyrir honum, 47; h. sköttum fyrir e-m, Nj. 8; h. skógar-manni fyrir e-m, Finnb. 334; um þat er hann hefir konunni haldit, Grág. i. 313; héldu bændr gjaldinu, FmS. vii. 302; hélt ek því (i. e. the money) fyrir honum, i. e. paid it not, Ísl. ii. 244.
halda
II. to hold, of a rope or the like; sá maðr hugði h. mundu er festi, … ok h. mundu í slíku veðri, Grág. ii. 361; reip þau tíu er tveggja manna afli haldi hvert, id.; skal hann svá göra at haldi fyrir fyrnsku, 268.
halda
β. to hold, hold out, last; optast halda þar íllviðri litla hríð, SkS. 212; sunnudags-helgi ríss upp á laugardegi, ok heldr (lasts) til mánadags, n. G. l. i. 138.
halda
III. to keep, retain, Germ. behalten; fá-ein skip héldu seglum sinum, FmS. x. 143; þú skalt jafnan þessu sæti h., Nj. 6; h. bústað sínum, Ld. 26; h. ríki sínu, Al. 58, FmS. i. 13; h. öllum Noregi, viii. 155; h. frelsi ok eignum, vi. 40; h. hlut sínum, to uphold one’s right, Eg. passim; halt sömum vinum sem ek hefi haft, FaS. i. 375; h. hreinleik sínum, Al. 58.
halda
β. to hold, keep safe, preserve; h. hlut sínum, Ld. 54; h. heilsu, Grág. i. 145; h. virðingu sinni, Ld. 16; þá heldr hann kosti sínum, Grág. ii. 209; h. tíma (honour) sínum, Al. 59; h. lífi ok limum, Eg. 89; h. lífinu, Nj. 111; h. trúnaði sínum, 109; vináttu sinni, Ld. 200; einorð sinni, Fb. ii. 265; h. sér réttum, to keep oneself right, Ld. 158; H. E.m heilum, Odd. 30; h. ríki fyrir e-m, FmS. v. 279; h. manna-forræði fyrir e-m, Hrafn. 19; h. réttu máli fyrir e-m, FmS. vii. 64.
halda
2. to continue to keep, keep all along; h. teknum hætti, FmS. iv. 254; h. vöku, to keep oneself awake, Ld. 152; but h. vöku fyrir e-m, to keep another awake; halda sýslu sinni, FS. 36; h. högum, to keep grazing, Eb. 104, Ld. 148.
halda
3. to hold, keep one’s stock; ellipt., vetr var íllr ok héldu menn ílla, the winter was cold and it was ill to keep live stock, Sturl. ii. 143, (cp. fjár-höld); hann hélt vel svá at nær lifði hvat-vetna, Hrafn. 22: metaph., ílla hefir þinn faðir þá haldit, FmS. xi. 144; öld hefir ílla haldit, the people have had a sad loss, vi. (in a verse); h. fangi, and also ellipt. halda, of sheep and cattle, opp. to ‘to go back.’
halda
4. phrases, halda njósnum, to keep watch, to spy, FmS. viii. 146, Nj. 113; hann hélt njósnum til Önundar, Landn. 287; hélt konungr njósnum til, ef …, FmS. vii. 128; hann skyldi h. njósnum til ok gera orð konungi, i. 54; h. njósnum til um e-t, iv. 119, Nj. 93; halda njósn (sing.) um skip þat, Eg. 74; þér haldit njósnum nær færi gefr á Arnkatli, Eb. 186; hann lét h. njósnum uppi á landi, FmS. vii. 316; hann hélt fréttum til, ef …, iv. 349.
halda
β. halda (hendi) fyrir auga, to hold (the hand) before the eyes, shade the eyes, Nj. 132, FmS. v. 196; h. fyrir munn e-m, to hold (the hand) over one’s mouth; h. hendi yfir e-m, to hold the hand over one, protect one, Nj. 266, Fbr. 22, Korm.; h. hendi um háls e-m, to clasp the hands around one’s neck, FmS. i. 9; h. skildi fyrir e-n, to hold the shield for one as a second in a duel, Ísl. ii. 257, passim; H. E.m til náms, to hold one to the book, make one study, K. þ. K. 56; H. E.m til virðingar, Ld. 98.
halda
IV. ellipt. (liði, skipi, för, stefnu, etc. understood), to hold, stand in a certain direction, esp. as a naut. term; þeir héldu aptr (stood back again) um haustið, Eg. 69; treystisk hann eigi á haf at halda, Eb. 6; héldu þeir vestr um haf, id.; stigu þeir á skip sín, ok héldu út (stood out) eptir firði, FmS. i. 63; þeir héldu þat sama sumar til Íslands, Ld. 6; hann hélt upp eptir hinni eystri kvísl, FmS. vii. 55; h. heim, to hold one’s course, stand homewards, Odd. 30; h. á braut, Grág. i. 92; Hrútr hélt suðr til Eyrar-sunds, Nj. 8; H. E.tir e-m, to pursue one, 7; h. undan, to fly, FmS. x. 396, Nj. 98 (on land); kom móti þeim sunnan-veðr með myrkri, ok urðu þeir fyrir at h., to lay one’s course for the wind, A. A. 271; h. útleið, to stand on the outer tack, Eg. 78; h. til, to turn against, attack (on sea), FmS. xi. 72; hélt hann liði sínu suðr á Mæri, i. 62; þeir héldu liði sínu norðr til Þrándheims, id.; Haraldr konungr hélt norðan liði sínu, Eg. 32; héldu þeir skipi því suðr með landi, 69; skipi því lét hann halda vestr til Englands, id.; Unnr hélt skipinu í Orkneyjar, eptir þat hélt Unnr skipi sínu til Færeyja, Ld. 8.
halda
β. to graze, put in the field, of sheep, cattle; þykkir mér þat miklu skipta at þeim sé vel til haga haldit, Eg. 714; hvert Steinarr hafði látið nautum sínum halda, 715; ok bað hann h. nautunum annan veg, 716.
halda
γ. phrases, halda kyrru fyrir, to hold still, remain quiet, Ld. 216, Þórð. 30 new Ed., Nj. 223, 258; Hallr heldr nú til fangs (went fishing) sem áðr, Ld. 38.
halda
V. with prep.; halda á e-u, to hold, wield in the hand, freq. in mod. usage, h. á bók, penna, fjöðr, hníf, skærum, nál, etc.; hafði hverr þat er hélt á, Nj. 279; h. á sverði, Fb. i. 33; hann tók við öxinni ok hélt (viz. á), ok sá á, Eg. 180: to hold fast, heldr nú maðr á manni, FaS. i. 12; eigi máttu helvítis byrgi h. á honum, 656 C. 6; ef hann heldr á fénu (withholds it), Grág. i. 427.
halda
β. [Germ. anhalten], to hold to a thing, go on with, be busy about; h. á sýslu, to be busy, Rm. 14; h. á keri, qS. halda á drykkju, to go on drinking, carousing, Hm. 18: h. á hinni sömu bæn, Stj. 417; h. á fyrirsátrum við e-n, Þórð. 51 new Ed.; h. á búnaði sínum, Ld. 164; hélt hann þá á búnaði sínum sem skjótligast, FmS. ix. 215, x. 119, Sturl. ii. 245; þogar á bak Jólum hélt Ólafr konungr á búningi, FmS. v. 41; hann heldr nú á málinu, Nj. 259; nú heldr Þórðr á málinu ok verðr Oddný honum gipt, Bjarn. 11, Konr. (Fr.); h. á tilkalli, FmS. i. 84; h. á þessum sið, xi. 41; h. á för, to go on with one’s journey, Sighvat; gengu síðan brott ok héldu á ferð sinni, and went on their journey, Sturl.;—whence the mod. phrase, halda áfram, to go on, which seems not to occur in old writerS.
halda
2. halda e-u fram, to hold up, make much of; bróðir minn mun mér mjök hafa fram haldit fyrir ástar sakir, Nj. 3.
halda
β. to hold on doing, (hence fram-hald, continuation); halda fram upp-teknu efni, FmS. i. 263; slíku hélt hann fram meðan hann lifði, iv. 254; hélt hann (fram) teknum hætti um veizlurnar, id., Grett. 14.
halda
3. halda saman, to hold together, Eluc. 6, FmS. vii. 140, Rb. 340.
halda
4. halda e-u upp, to hold aloft, Yngvarr hélt upp vísu þeirri, Eg. 152; steinninn heldr upp annarr öðrum, Rb. 390; h. upp árum, to hold up the oars, cease pulling, FaS. ii. 517, n. G. l. i. 65.
halda
β. to uphold, maintain, support; halda upp hofi, Landn. 64, Eb. 24; h. upp hofum ok efla blót, FmS. i. 91; h. upp kirkju, K. þ. K. 52; h. upp Kristninni, FmS. i. 32: to keep going, h. upp bardaga, orrostu, xi. 66, 188, 340.
halda
γ. to discharge; h. upp féráns-dómi, Grág. i. 120; h. upp lögskilum, 145; h. upp svörum, Ó. H. 174; h. upp kostnaði, Eg. 77; h. upp gjaldi, Grág. i. 384; gjöldum, FmS. i. 81; h. upp bót, Grág. ii. 182; bótum, Eb. 100, 162, n. G. l. i. 311; ef hann heldr upp yfirbót (penance) þeirri, Hom. 70; h. upp bænum fyrir e-m, to pray for one, FmS. xi. 271; hélt hann því vel upp sem vera átti, discharged it well, x. 93.
halda
δ. halda sér vel upp, to hold oneself well up, Sturl.
halda
ε. metaph., skal-at hann lögvillr verða, svá at honum haldi þat uppi (i. e. went unpunished), Grág. i. 316; ok heldr honum þat uppi (that will save him), ef hann er rétt-hafi at orðinn, ii. 242.
halda
5. halda e-u við, to maintain a thing, Hkr. i. 195.
halda
VI. imperS.,
halda
1. to continue, last; hélt því nokkura stund dags, FmS. x. 125: hélt því lengi um vetrinn, Ld. 288; regni hélt haustnótt gegnum, FmS. vi. 83.
halda
2. with prep. við, to be on the brink of; hélt þá við atgöngu, they were within a hair’s breadth of coming to fight, Hkr. i. 143; hélt þá við vandræði, FmS. ix. 434; heldr við bardaga, vi. 8; heldr nú við hót, it is little short of a threat, i. 305; hélt við blót, x. 106; ok hélt við flótta, i. 174; hélt við meiðingar, Nj. 21, Sd. 143; henni hélt við, at hón mundi drepa hana, Nj. 118; þeim hélt við váða sjálfan, Ó. H. 168; konungi hélt við, hvárt hann mundi standask eðr eigi, Mag. 100; honum hélt við kafnan, BS. i. 18; hélt þó við at þeir mundi berjask, FS. 53.
halda
B. WITH acc. to hold:
halda
I. to hold in possession, a fief, land, estate, office, or the like; þeir héldu alla hina beztu staði með sjónum, FmS. xi. 131; þeir er áðr höfðu haldit land af Dana-konungi, i. 232; Eirekr skyldi h. land af Aðalsteini konungi, 23; Vemundr hélt Firða-fylki, Eg. 12; hélt hann þat ríki undir Knút konungi, Ísl. ii. 242; í þeirri borg héldu þeir langfeðgar fimmtán konungdóma, Ver. 37; h. land sem leigu-land, Grág. ii. 278; konungrinn heldr af Guði nafnit, SkS. 599 B; prestar er kirkjur halda, H. E. i. 486; sá prestr er heldr Pétrs-kirkju, n. G. l. i. 312; presta þeirra er kirkju halda, 346; skal sá maðr ráða er kirkju heldr, K. þ. K. 60; Ólafs kirkju þá er Væringjar halda (the parish church of W.), Hkr. iii. 408.
halda
2. halda ábyrgju, ábyrgð á e-n, to have the responsibility of a thing, Grág. ii. 399, K. þ. K. 66; h. grip, to be in the possession of, Grág. i. 438, ii. 190; h. skóla, to keep a school, Mar.; h. fylgð, to perform, FmS. ix. 279; eiga vandræði at h., to be in a strait, difficulty, Eb. 108.
halda
II. to hold, keep, observe, a feast, holiday, or the like; halda kirkju-dag, K. þ. K. 42; í hvers minning heldr þú þenna dag? Nj. 157; h. helgan þvátt-dag hvern, pr. 437; h. helga daga, Sl.; h. Jóla-dag, Páska, Hvíta-sunnu, Rb. 134; minnstú að h. helgan hvíldar-daginn Drottins Guðs þíns (the Fourth Commandment in the Icel. version); h. heilagt, to keep holiday, Dipl. ii. 14; í dag þá hátíð höldum vér til himna sté vor Herra, Hólabók 54; er Júdar héldu hátíðligt, Stj. 110; (hence forn-haldinn, time-honoured): of the day-marks (vide dagr, p. 95), er þaðan haldinn miðr-morgin, Hrafn. 9.
halda
2. to keep; halda orð sín, to keep one’s word, FmS. x. 95; höldum öll einka-mál vár, vii. 305; h. sættir, Nj. 57; gerðú svá vel, félagi, at þú halt vel sætt þessa, 111, Sturl. iii. 153, FS. 65, Gullþ. 20; hann kvaðsk vilja hafa svardaga af þeim ok festu, at halda, Nj. 164; H. E.ð, Sturl. iii. 153; h. frið, to keep peace, GrEg. 7; ef þú vilt nokkura hluti eigi h. þá er ek hefi á lagt við þik, Eg. 738: to observe faith, law, rite, etc., halda átrúnað, FmS. i. 34, x. 277; h. Guðs lög ok landsins, vii. 305; h. lands lög, viii. 155; H. E.n lög, 625. 52; hafa ok halda þau lög, FmS. i. 34; h. Kristilega trú, K. Á. 74; h. mál (orð) e-s, GrEg. 17; h. alla hluti með athugasamlegu minni, SkS. 439.
halda
3. to keep, tend; halda geitr, Hkv. 2. 20 (exactly as in Gothic).
halda
III. to uphold, maintain, support; þykkir mér þér sé nú ísjár-vert, hvárt þú munt fá haldit þik eðr eigi, Nj. 155; munu vér þó ekki einhlitir at h. oss eptir þessi verk, Háv. 50; at hón mætti með valdi h. sik ok menn sína, FaS. i. 375; þat væri nokkurr várkunn, at þú héldir frænda þinn eðr fóstbróður, en þetta er alls engi (at) halda útlaga konungs, Ó. H. 145; enda ætla ek lítinn viljann til at h. vini þína, FmS. vii. 244; því at Eysteinn konungr kenndi Inga konungi, at hann héldi þá menn, 248; ef þú heldr hann (upholdest him) til þess at ganga á vini mína, Eg. 339; viljum vér allir fylgja þér ok þik til konungs halda, FmS. i. 34; Stephanus skyldi h. hann til laga ok réttinda, SkS. 653; H. E.n til ríkis, Fb. i. 236; vinsæld föður hans hélt hann mest til alþýðu vináttu, FmS. vii. 175; þeir sem upp h. (sustain) þenna líkama, Anecd. 4.
halda
β. phrases, halda e-m kost, borð, to keep at board, entertain, FmS. ix. 220, x. 105, 146, Nj. 6; or, halda e-n at klæðum ok drykk, Ó. H. 69; h. stríð, bellum gerere (not clasS.), FmS. x. 51; h. úfrið, FaS. ii. 539.
halda
2. halda sik, to comfort oneself, SkS. 281, Hom. 29; kunna sik með hófi at h., Sturl. iii. 108; h. sik ríkmannliga, to fare sumptuously, Ld. 234; hann hélt betr húskarla sína en aðrir, FmS. vii. 242; h. mjök til skarts, to dress fine, Ld. 196; þar var Hrefna ok hélt allmjök til skarts, id.; hann var hægr hvers-dagliga, ok hélt mjök til gleði, Sturl. iii. 123; hélt hann hér mjök til vinsælda ok virðinga, he enjoyed much popularity and fame, Ld. 298.
halda
β. ellipt. (sik understood), at h. til jafns við e-n, to bear up against one, to be a match for one, Ld. 40; ef þér hefir eigi til þess hug eðr afl at h. til jafns við e-n húskarl Þorsteins, Eg. 714; h. til fullnaðar, to stand on one’s full rights; ef þær taka eigi fullrétti, eðr H. E.gi til fullnaðar, Grág. ii. 109; h. fullara, to hold one above other men, Ó. H. (in a verse); lét konungr þá h. mjök til (make great preparations) at syngja messu hátíðliga, Hkr. i. 287.
halda
3. to hold forth, put forward; at þeim inyiidi þungbýlt vera í nánd honum, ef þeir héldi nokkurn annan fyrir betra mann en hann, Ld. 26; síðan hélt konungr Erling fyrir tryggvan mann, FmS. ix. 399.
halda
β. to hold, deem, be of opinion; the old writers seem not to use the word exactly in this sense, but near to it come such phrases as, hón hélt engan hans jafningja innan hirðar hvárki í orðum né öðrum hlutum, i. e. she held him to be above all men, Ld. 60; halda menn hann fyrir konung, Fb. i. 216; still closer, halda menn at Oddný sé nú betr gipt, Bjarn. 12 (but only preserved in a paper MS.): this sense is very freq. in mod. usage, to hold, mean, eg held það; eg held ekki, I think not; (hence hald, opinion.)
halda
γ. phrases, halda mikit upp á e-n, to hold one in much esteem, love, Stj. 33; halda af e-m, id., FaS. i. 458, ii. 63, 200, iii. 520, esp. freq. in mod. usage, (upp-á-hald, af-hald, esteem.)
halda
4. to hold on, keep up; halda varnir, to keep up a defence, SkS. 583; halda vörð, to keep watch, Eg. 120, Grág. i. 32, 264; halda njósn, Eg. 72, 74, FmS. xi. 46; halda tal af e-m, to speak, communicate with one, ii. 88.
halda
5. to hold, be valid, be in force, a law term; á sú sekt öll at halda, Grág. i. 89; á þat at h. allt er þeir urðu á sáttir, 86; enda á þat at h. með þeim síðan, ii. 336.
halda
IV. to hold, compel, bind (with the notion of obligation or duty); heldr mik þá ekki til utan-ferðar, Nj. 112; þó heldr þik várkunn til at leita á, i. e. thou art excused, thou hast some excuse in trying, 21; var auðsætt hvat til hélt um sættir, Bjarn. 70; þik heldr eigi hér svá mart, at þú megir eigi vel bægja héraðs-vist þinni, Eb. 252; þar mælir þú þar, er þik heldr várkunn til at mæla, Nj. 227; ek mun vera vinr hans, ok alla þá, er at mínum orðum láta, halda til vináttu við hann, i. e. I will be his friend, and all those who lend ear to my words I will hold to friendship with him, Eg. 18.
halda
2. halda sik frá e-u, to keep oneself from, to refrain from a thing, SkS. 276 B; h. sik frá munaðlífi, Post. 656 A. ii. 16, Hom. 53, 135; h. sik aptr af e-u, to abstain from, Hkr. i. 512.
halda
V. absol. to be the cause of, be conducive to a thing; heldr þar margt til þess, there are many reasons for this, Nj. 192; vildim vér vita hvat til heldr, FmS. vii. 106; en hann vissi eigi hvat til hafði haldit, er hann kom eigi, xi. 11; margir hlutir héldu til þess, Eg. 38; þat hélt til þess, at …, Al. 94; hélt til þess (conduced to it) góðgirnd hans, stórmennska ok vitsmunir, FS. 29; hefir þat mjök til haldit, er ek hefi svá lengi dvalizt, at ek ætlaða, Ld. 32; hann lét bæði til h. vingan ok mágsemd, FS. 24; heldr þat mest til at þá var komit útfall sjávar, Ld. 56; hélt þat mest til þess, at hann gafsk bezt í öllum mannraunum, 60; þat eitt hélt til, at þeir fóru eigi málum á hendr Þórði, at þeir höfðu eigi styrk til, 138.
halda
VI. to hold, comprise; sólar-öld heldr tuttugu ok átta ár, Rb. 510; h. skor (of weight), Grág. i. 500.
halda
☞ In some instances the use of dat. and acc. wavers, e. g. halda húsum, to keep up the houses, Grág. ii. 278, 335; h. hliði, to keep the gate in repair, 265; but halda hlið (acc.), 332: to keep, observe, h. lögum, griðum, boðorðum, Glúm. 333, Grág. i. 357, ii. 166, 623. 28; hélt hann þessu sumu, FmS. x. 416 (Ágrip); halda ílla orðum, vii. (in a verse); þeir er því þingi áttu at h., Glúm. 386; h. sáttum, St. 17; H. E.ðum, Bkv. 18; Gizuri þótti biskup h. ríkt (protect strongly) brennu-mönnum, Sturl. i. 201 C; Guð er sínum skepnum heldr (keeps, protects) ok geymir, Mar.; þá hélt engi kirkju mönnum, … kept no man safe, FmS. ix. 508; h. njósn (acc.) um e-t, Eg. 74; h. til njósn, 72; njósnir, FmS. xi. 46. In most of these instances the acc. is the correct case, and the dat. is due either to careless transcribers or incorrect speaking: in some instances an enclitic um has been taken for a dative inflexion, thus e. g. sáttum haldi in Stor. l. c. is to be restored to sátt um haldi; eiðum haldit in Bkv. l. c. to eið (for eiða) um haldit; in others the prep. um has caused the confusion, as ‘halda njósn um at’ has been changed into halda njósnum at. But in the main the distinction between the use of dat. and acc. is fixed even at the present time: the acc. seems to represent the more primitive usage of this verb, the dat. the secondary.
halda
C. REFLEX.:
halda
I. to hold oneself, to stay; héldusk þeir þá ekki fyrir norðan Stað, FmS. i. 63; mátti hann eigi þar haldask, Landn. 246; h. á baki, to keep oneself on horseback, keep one’s seat, Grág. ii. 95; munu þeir skamma stund hér við haldask, Nj. 247: to be kept, remain, þá skal hann h. með Helju, Edda 39: to resist, megu vér ekki við h. fyrir ofreflis-mönnum þessum, Nj. 254; hélzk þá ekki við honum, Eg. 289; mann er svá hefir haldisk við höfuð-syndum, Hom. 157.
halda
β. to hold out, last, continue; ok hélzk ferillinn, Eg. 579; hélzk undr þetta allt til dags, Nj. 272 (twice); hélzk konungdómr í kyni hans, Rb. 394; lengi síðan hélzk bruna-öld með Svíum, Yngl. S.; lengi hélzk þat í ætt þeirri, at …, Eg. 770; hélzk vinátta með þeim, Nj. 66; þat hefir enn haldizk í ætt hans, FmS. iv. 8; ok hefir þat haldizk (it has continued to be so) síðan er ek hefi hann séð, Ld. 174; honum haldisk (imperat.) sigr ok langt líf, Ver. 57; betr þætti mér, at hún héldisk þér, that it (the luck) would hold out for thee, Fb. ii. 74; ef hann helzk í útrú sinni, if he perseveres in his untruth, 623. 26.
halda
γ. to be kept safe and sound; menn allir héldusk (all bands were saved) ok svá fé, Ld. 8, FS. 143; þar héldusk menn allir ok mestr hluti fjár, Eg. 405; hafði fé vel haldizk, has been well kept, done well, Ld. 34.
halda
δ. to be valid, stand; eigu þau handsöl hennar at haldask, Grág. i. 334; engi má haldask dómr hans, Edda 15; skyldu þau (the truce) haldask um þingit, Nj. 348.
halda
2. imperS., mér helzk, e-m helzk vel, ílla, á e-u, to have a good hold, have luck with a thing; mér helzk lítt á sauða-mönnum, Grett. 110 A.
halda
3. recipr., haldask á, to hold or pull one against another, wrestle, (hence á-höld); var sagt Magnúsi, at þeir héldisk á úti, that they were fighting outside, Sturl. ii. 44.
halda
II. part. pasS. haldinn, [Dan. holden], so ‘holden,’ in such and such a state; vel haldinn, in good condition, faring well, well to do, Eg. 20, 234; hugðusk þar ok haldnir (safe) mundu vera, Ver. 34; þungliga h., very sick, Eg. 565, Hkr. ii. 199; vel haldinn, doing well; tak heldr annat fé, svá mikit, at þú þykisk vel haldinn af, i. e. fully satisfied, having got full redress, Boll. 350; Sveinn sagði, at hann vill hafa tvá hluti fjárins, Hrani sagðisk ekki af því haldinn (satisfied) vera, FmS. iv. 31: in the phrase, heilu ok höldnu, safe and sound, BS. i. 191, FmS. xi. 376, Hkr. i. 319; með höldnu hljóði, preserving the sound, Skálda 175.
halda
2. ok mun þykkja sér misboðit ef þú ert haldinn (kept, protected), Finnb. 344.
halda
β. kept, observed, FmS. xi. 99.
halda
γ. held in custody, in prison, BS. i. 419, Sturl. i. 151.
halda
III. gerund., haldandi, holding good, valid; sá dómr er eigi haldandi, is not valid, K. Á. 304; af öllu afli er friðr haldandi, Hom. 5.
halda
2. part. act., með upp haldandi höndum, with uplifted hands, BS. i. 684.

Possible runic inscription in Younger Futhark:ᚼᛅᛚᛏᛅ
Younger Futhark runes were used from 8th to 12th centuries in Scandinavia and their overseas settlements

Abbreviations used:

A. S.
Anglo-Saxon.
Dan.
Danish.
Engl.
English.
f.
feminine.
Germ.
German.
gl.
glossary.
Goth.
Gothic.
Hel.
Heliand.
imperat.
imperative.
l.
line.
Lat.
Latin.
m.
masculine.
mod.
modern.
n.
neuter.
O. H. G.
Old High German.
part.
participle.
pl.
plural.
pres.
present.
pret.
preterite.
S.
Saga.
subj.
subjunctive.
Swed.
Swedish.
Ulf.
Ulfilas.
eccl.
ecclesiastical.
i. e.
id est.
id.
idem, referring to the passage quoted or to the translation
L.
Linnæus.
s. v.
sub voce.
v.
vide.
cp.
compare.
ellipt.
elliptical, elliptically.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
opp.
opposed.
sing.
singular.
esp.
especially.
etc.
et cetera.
naut.
nautical.
freq.
frequent, frequently.
viz.
namely.
Fr.
French in etymologies.
qs.
quasi.
impers.
impersonal.
pers.
person.
Icel.
Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
þ.
þáttr.
class.
classical.
absol.
absolute, absolutely.
acc.
accusative.
dat.
dative.
e. g.
exempli gratia.
l. c.
loco citato.
v. l.
varia lectio.
pr.
proper, properly.
recipr.
reciprocally.
pass.
passive.
act.
active.

Works & Authors cited:

Dropl.
Droplaugar-sona Saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Sd.
Svarfdæla Saga. (D. II.)
Sturl.
Sturlunga Saga. (D. I.)
Þórð.
Þórðar Saga hreðu. (D. V.)
Finnb.
Finnboga Saga. (D. V.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Sks.
Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
Al.
Alexanders Saga. (G. I.)
Eg.
Egils Saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar Sögur. (C. II.)
Ld.
Laxdæla Saga. (D. II.)
Fb.
Flateyjar-bók (E. I.)
Hrafn.
Hrafnkels Saga. (D. II.)
Odd.
Stjörnu-Odda draumr. (D. V.)
Eb.
Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Fs.
Forn-sögur. (D. II.)
Landn.
Landnáma. (D. I.)
Fbr.
Fóstbræðra Saga. (D. II.)
Korm.
Kormaks Saga. (D. II.)
A. A.
Antiquitates Americanae. (E. II.)
Bjarn.
Bjarnar Saga. (D. II.)
Fr.
Fritzner’s Dictionary, 1867.
Hm.
Hává-mál. (A. I.)
Konr.
Konráðs Saga. (G. III.)
Rm.
Rígsmál. (A. II.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Grett.
Grettis Saga. (D. II.)
Eluc.
Elucidarium. (F. II.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Hom.
Homiliu-bók. (F. II.)
Ó. H.
Ólafs Saga Helga. (E. I.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Bs.
Biskupa Sögur. (D. III.)
Mag.
Magus Saga. (G. II.)
H. E.
Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
Ver.
Veraldar Saga. (E. II.)
Mar.
Maríu Saga. (F. III.)
Dipl.
Diplomatarium. (J. I.)
Sl.
Sólarljóð. (A. III.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Gullþ.
Gull-Þóris Saga. (D. II.)
K. Á.
Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Anecd.
Anecdoton. (H. II.)
Háv.
Hávarðar Saga. (D. II.)
Post.
Postula Sögur. (F. III.)
Bkv.
Brynhildar-kviða. (A. II.)
Glúm.
Víga-Glúms Saga. (D. II.)
Stor.
Sona-torrek. (A. III.)
Edda
Edda. (C. I.)
Yngl. S.
Ynglinga Saga. (C. II.)
Boll.
Bolla-þáttr. (D. V.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
➞ See all works cited in the dictionary

Back